1arecreation

تفریح شما از کدامین نوع است ؟ خوردن یا پوشیدن ؟!

آیا به هنگام تعطیلات آخر هفته در پی یافتن مراکز خرید هستید یا رستوران ؟!! البته در کنار این دو تفریح پر خرج و گران , تفریح کسالت بار اتومبیل گردی در شاهراه های انبوه از اتومبیل ها نیز اضافه شده و چند ذوقه !! تفریح میکنید !! اگر این دو گزینه , موارد تفریح شما نیستند , آدم بسیار خوشبختی هستید . زیرا به خوبی دریافته اید که تفریح به این دو خلاصه نمیشود .

 

 

1arecreation4

براستی چه چیزی باعث میشود که روزهای تعطیل به جای در خانه ماندن و لذت بردن از بودن درکنار هم و صرف غذایی لذیذ در کنار افراد خانواده و فامیل , قصد سفری درون شهری در میان انبوه اتومبیل ها و هوای کثیف شهر کنیم و دست آخر خسته تر و کوفته تر , عصبانی از ازدحام خیابان ها و ترافیک به منزل بازگردیم در حالیکه فقط شاید شکمی در شلوغی یک رستوران سیر کرده و خسته تر از قبل به منزل بازگشته ایم ؟؟؟

1arecreation2

منکر و مخالف تفریحات سالم و رفتن دسته جمعی در روز تعطیل و رستوران و خوردن غذا نیستیم ولی آیا همیشه این تفریح آنهم با این اوضاع درهم خیابانهای شهر میتواند ما یا شما ! را راضی کند ؟؟! بار فرهنگی تفریح و تمدید اعصاب از طریق تفریحات را در کجای دلمان بگذاریم ؟؟!!! یک تفریح در معنا نوعی تمدید اعصاب به حساب میاید که بتواند حستگی یک هفته کار را از روی دوش فرد بردارد . آیا این خستگی دو پشته شده یا برداشته شده ؟؟! پس چرا کسی فکری به حال خودش نمیکند ؟ چرا هیچکس در پی یافتن تفریحی ساده و مناسب نیست ؟

چه کسانی مسئول کمک به جامعه برای یافتن تفریحات سالم و اثرگذار و از نوع غیر عصبی آن هستند ؟ همین عدم تمدید اعصاب , فشار روحی و روانی شدیدی بر خانواده ها وارد میکند و تخریب روان را در تمامی عرصه ها و در میان مشاغل و حرفه ها نیز مشاهده میکنیم .

1arecreation3

روزهای معمولی هفته تا دیر وقت در خیابانها لابلای اتومبیل ها غرق شده و کلافه به منزل باز میگردیم . روزهای تعطیل هم که همین بساط را داریم !!

به راستی به کدامین مقصد چنین شتابان عزم سفر کرده ایم ؟؟؟ شما از یک فروشنده بخواهید از ویترین فروشگاهش لباسی را برای شما پایین بیاورد . عمرا قبول کند که شما بعد از آوردن و دیدن بخواهید یک دور دیگری همان اطراف بزنید و برگردید !!!!! ... اگر دست به یقه نشود خیلی شانس آورده اید ! از یک مهماندار در رستوران بخواهید لیوان لکه دار روی میز را عوض کند . عمرا اگر لیوان را ببرد و زود بیاورد !! شاید برای مشتری بعدی لیوان از راه برسد ولی برای شما هرگز !!

همه میخواهیم سر یکدیگر را با داس و تبر بزنیم!! نه حوصله داریم و نه آرامش و صبر و قرار ....  چه برسر ما آمده ؟؟ اینهمه خشونت و کم صبری از چیست ؟ در کدامین مسابقه گوی سبقت را از یکدیگر میخواهیم برباییم ؟؟ مسابقه خوردن و خوردن یا پوشیدن و پوشیدن ؟؟؟

این همه عطش خرید و خورد و خوراک و چشم و هم چشمی برای چیست ؟ در خرید کردن , در میهمانی دادن , در پخت و پز کردن , در اسراف , در تقلید , در زیاده روی ..... !

آیا اگر از اسراف و خرید های بیش از اندازه کم کنیم , آن وقت هزینه ها کمتر و بار اضافی از دوش نان آور خانواده کمتر نمیشود تا فرصتی بیشتر برای زودتر آمدن به منزل و لذت بردن از زندگی فراهم  شود ؟ آن باز هم وقت و فرصت تفریح و پناه بردن به دل طبیعت وجود نخواهد داشت ؟ اگر کمی از سطح توقعات مان , خواسته ها و امیال مان کم کنیم دغدغه فکری کمتر و ذهنی اسوده تر نخواهیم داشت ؟

آیا روز تعطیل به جای رفتن به مراکز خرید و سپری کردن وقت در میان اینهمه زرق و برق که به هرحال خواسته و ناخواسته هزینه ای را به سبد خانواده تحمیل خواهد کرد , ماندن و آشپزی در کنار خانواده و نوش جان کردنش بهتر نیست ؟ آیا به جای اتلاف وقت در ترافیک پر حجم روز تعطیل , همصحبتی و پذیرایی از اقوام شیرین تر نیست ؟ آیا رسیدگی به مشکلات افراد خانواده از گذران اوقات در سیل عظیم ترافیک و رفت و برگشتی بی حاصل , بهتر نیست ؟ چرا جای همه برنامه های زندگی ما عوض شده ؟ از فقیر و غنی صبح تا شب دنبال مارک کفش و شلوار و اتومبیل هستیم .... حالا خرید به کنار .... پس کِی بپوشیم و کِی لذت ببریم ؟؟

عمر گران میگذرد خواهی نخواهی , سعی بر آن کن نرود رو به تباهی ....

1arecreation1

حداقل میتوانیم روز تعطیل را در طبیعت سپری کنیم تا واقعا تمدید روحیه ای باشد برای این روان خسته و جسم کوفته از شش روز دوندگی .

اگر کمی هم از داشته های قبلی خود لذت ببریم بد نیست ..... نگاهی به کمد و کشوهای اتاق ها بیندازید ... هنوز آنقدر لوازم و لباس و خرت و پرت موجود هست که تا مدتی از آن لذت ببرید .

اگر نباشه دریا , به قطره اکتفا کن ...

فرزند ما اگر کفش مارک دار نپوشد و اگر از اسباب بازی همسایه مان نداشته باشد , آسمان به زمین نمی اید ولی اگر پدری خسته و عصبی و بداخلاق در کنارش باشد تربیتی درستی نخواهد داشت . تلاش کنیم تا بدانیم ؛ برای داشتن  کفش و کیف مارک دار چه هزینه ای میکنیم !! برای پوشاندن لباس های آنچنانی و لوازم انچنانی تر چه چیزهایی را داریم از او و از خود و خانواده مان دریغ میکنیم !!! 

نگاه به بالا دستی خود نکنیم به همردیفان خود نگاه کنیم و از همسر خود مطابق با زحماتش توقع داشته باشیم . توقعات کمتر , فرصت های بیشتری برای در کنار هم بودن ایجاد میکند . از روز های تعطیل واقعا برای درکردن خستگی و استراحت و تفریح خانوادگی استفاده کنیم .


 

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn