modernpsychology_1

در پژوهشی تصویری به ژاپنی‌ها و آمریکایی‌ها نشان داده شد که در آن یک فردِ هدف و افراد دیگری دور و بر او وجود داشتند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا نظرشان را در مورد احساس فرد هدف بیان کنند. نتایج نشان داد که قضاوت آمریکایی‌ها در مورد احساس فرد مرکزی، صرفا بر اساس نشانه‌هایی که در خود وی نمایان بود صورت گرفت. یعنی آمریکایی‌ها توجه چندانی به احساس سایر افراد حاضر در عکس نداشتند.


در مقابل، قضاوت ژاپنی‌ها در مورد احساس فرد هدف تا حد زیادی متاثر از احساسات سایر افراد حاضر در عکس بود. آن‌ها به احساسات سایر افراد پس‌زمینه توجه کرده‌بودند؛ به‌طور مثال اگر اطرافیان فرد همه عصبانی بودند احتمال بیشتری وجود داشت که ژاپنی‌ها فرد هدف را نیز عصبی اعلام کنند. یا وقتی اطرافیان فرد هدف شاد بودند میزان تشخیص عصبانی بودن در مورد فرد هدف پایین می‌آمد.

از آن جا که ژاپن مانند ایران کشوری شرقی است شما از این پژوهش چه برداشتی می کنید؟

این عکسی نیست که در پژوهش استفاده شد.
محسن جوشن لو
روان شناسی مدرن

 

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn