a5454rt

از زمانی که ما دانش آموز دبستانی بودیم تاکنون که همسن های ما یک مادربزرگ هستند !!  یکی از موضوعات مهم انشا در دوران دبستان و مدارس راهنمایی این بود :

" میخواهید چکاره شوید ؟ "

و البته اشتباه همه والدین این بود که همه موضوع را به کودک دیکته کردند تا بنویسد . از همسایه و عمو و دائی و پدر و مادربزرگ و پسرخاله و دخترعمه برایش نمونه ها اوردند و او را برای مشورت نزد این و آن فرستادند تا در مورد نحوه کار و وظایف دیگران تحقیق کند و بتواند تصمیم بگیرد در آینده چکاره شود و چه خیالپردازی ها که نکردند !! " تو " باید دکتر شوی " ! " تو " باید مهندس شوی ! تمام حرفه و پیشه های عالم در این دو خلاصه میشد !

اصلا فکر نکردند که تا زمانیکه او به سن دانشگاه میرسد و قرار است تحصیل کند چه رشته های در جامعه مورد نیاز است و چه رشته هایی بازار کار را از دست داده است . گناهی هم نداشتند زیرا که این موضوع خیلی هم برای والدین مشخص نبود و هنوز خود نیز با آن ها دست و پنجه نرم نکرده بودند و موضوع شغل و حرفه فرزند نقطه شروع خیالپردازی های شان بود !

در زمان های گذشته هر فردی در جامعه شغل و پیشه و کسب و کار والدین خود را پیش میگرفت و در واقع کسب و پیشه موروثی بود و ریز و بم کار از پدر به پسر میرسید و تجریه ها و رموز و فوت و فن از نسلی به نسل دیگر منتقل میشد و  مشکلی هم در بین نبود . موفقیت و شهرت از قبل تضمین شده بود . نیازی به تبلیغ هم نبود زیرا مشکلات از پیش پا برداشته شده بودند و روال کار از گذشته به صورت مداوم یکسان بود و جریان داشت و در جامعه شناخته شده بود .

پس از بزرگ شدن جوامع و پیشرفت زندگی جمعی حرفه ها  گوناگون به تبع احتیاجات جامعه  و نیز رشته های مختلف مورد نیاز بود . خلاء آن حرفه ها موجب شد تا آموزشهایی نیز تدوین شود و رشته های دانشگاهی ایجاد گردد . البته همه پوسته را گرفتیم و از اصل غافل شدیم .

a544t

یکی نبود که بگوید : بچه جان بنویس که مهم نیست چکاره میخواهم بشم . تا آن زمان خیلی مانده . تا آنزمان خیلی ها میایند و میروند ... رشته های جدید جایگزین رشته های قدیمی میشوند . حرفه هایی از میان رفته و حرفه های دیگری روی کار میایند .کار و کسب و پیشه برای امرار معاش و گذران زندگی است . هرکاره ای میخوای بشی , بشو فقط دقت کن که اول انسان باشی و نان حلال بخوری . امرار معاش و گذران زندگی خیلی سخت نیست کسی گرسنه نمیماند ولی انسان بودن خیلی مشکل است .

اگر انسان باشی همه کاره هستی . اگر انسان باشی یک پزشک خوب خواهی شد . اگر انسان باشی یک وکیل متعهد خواهی شد . اگر انسان باشی یک وزیر مسئول خواهی شد . اگر انسان باشی یک معلم دلسوز خواهی شد . اگر انسان باشی یک متقلب نخواهی شد . اگر یک انسان باشی از دیوار مردم بالا نخواهی رفت .اگر انسان باشی سود خود را به ضرر دیگران ترجیح نخواهی داد .اگر انسان باشی سرنوشت دیگر افراد جامعه برایت مهم خواهد بود .

اگر یک انسان باشی و حتی اگر هیچ کاره و بیکاره شوی باز یک انسان هستی که از همه حرفه ها و پیشه ها  بالاتر است !! کاش آن زمان یکی بود و اینها را بعنوان انشا به دانش آموزان میآموخت !!!!  و این تشوش و دغدغه را در دل کودکان ایجاد نمیکرد که در آینده باید کاره ای شد تا از دیگران عقب نماند ! کاش آن زمان یکی به کودکان میاموخت که در آینده اول باید انسان بود و انسان بودن باید چگونه باشد . که وقتی انسان باشیم هرکاره ای هم که باشیم , عضوی مفید در جامعه هستیم و دنیا و آخرت از آن ما و جامعه است .  به نحو احسن به کار عمل کردن بسیار مهمتر از چه کاره شدن است .

ay657667

فکر کنید یک وکیل , یک معلم , یک پزشک و یک رفتگر و یک آشپز و یک فروشنده از صبح که مشغول به کار هستند اگر قبل از حرفه و پیشه و کسب خود ابتدا انسان باشند چه گلستانی خواهیم داشت !  هرچقدر هم که انسان زیاد اشته باشیم جامعه اشباع نخواهد شد ولی بازار کار پزشک و وکیل و معلم و رفتگرو آشپز محدود و احتمال بیکاری زیاد است ولی بازار انسانیت هیچگاه اشباع نخواهد شد .

یعنی الان هم میتوان آموخت ؟ دیر نشده ؟ ....

پس تا دیر نشده باید کاری کرد .... انسانیت را باید دریافت . ..... " شما " دریابید .....  ای شماها که نالانید !!!!!

از تاریکی ننالیم ... بلکه فقط یک شمع روشن کنیم ....

 

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn